مهندسی جغرافیایی سرزمین

مهندسی جغرافیایی سرزمین

تحلیل عملکرد مدیریت شهری همدان مبتنی بر شاخص‌های حکمروایی مطلوب شهری با تأکید بر نظر شهروندان

نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسندگان
سمیرا سمواتی 1
غلامحسین حسینی نیا 2
حسین بحرینی 3
1 گروه شهرسازی، واحد قزوین، دانشگاه آزاد اسلامی، قزوین، ایران
2 دانشیار گروه کسب و کار جدید، دانشکده کارآفرینی، دانشگاه تهران،تهران، ایران
3 استاد گروه شهرسازی،دانشکده شهرسازی، دانشگاه تهران، تهران، ایران
چکیده
مقدمه:  امروز رویکرد حکمرانی خوب شهری توانسته است نقش خود را در بهبود مدیریت شهری معاصر به خوبی نشان دهد.
هدف:  هدف این پژوهش تحلیل عملکرد مدیریت شهری همدان، بر مبنای شاخص­های حکمروایی مطلوب شهری و اولویت­بندی شاخص­های مؤثر بر حکمروایی مطلوب شهری با توجه به نظرات شهروندان است.
روش شناسی: این پژوهش بر حسب هدف، کاربردی و از لحاظ ماهیت و روش، توصیفی-تحلیلی است و اطلاعات لازم از طریق منابع کتابخانه­ای و پیمایشی با استفاده از ابزار پرسشنامه به دست آمده است. جامعه آماری پژوهش شهروندان شهر همدان بوده و حجم نمونه بر اساس فرمول کوکران 384 نفر برآورد شده است. برای تجزیه و تحلیل داده­ها، از آزمون خی دو نیکویی برازش و آزمون فریدمن استفاده گردیده است.
قلمرو جغرافیایی پژوهش:  محدوده پژوهش در این مطالعه شهر همدان می­باشد.
یافته­ها و بحث:  نتایج به دست آمده نشان می­دهد سطح حکمروایی خوب شهری در همدان حدود 4/46% است و میانگین کل شاخص­های حکمروایی خوب شهری با مقدار 32/2 کمتر از حد متوسط 3 است. بنابراین مدیریت شهری همدان نسبت به هیچ یک از شاخص­های حکمروایی مطلوب شهری در وضعیت مطلوب قرار ندارد.
نتیجه­گیری:  نتایج مربوط به اولویت­بندی شاخص­ها، نشان داد که شاخص­های قانونمندی، مسئولیت­پذیری و شفافیت بیشترین تأثیرگذاری را در سطح حکمروایی مطلوب شهری همدان دارند. در نهایت نیز با توجه به یافته­های تحقیق، پیشنهادهایی برای بهبود عملکرد مدیریت شهری در راستای حکمروایی مطلوب شهری و اجرای این رهیافت ارائه شده است.
کلیدواژه‌ها
عملکرد
مدیریت شهری
حکمروایی مطلوب شهری
همدان
موضوعات

عنوان مقاله English

Analyzing the performance of Hamedan urban management based on good urban governance indicators from citizens' point of view

نویسندگان English

samira samavati 1
Gholamhossein Hosseininia 2
Hossein Bahraini 3
1 PhD Student in Urban Planning, Department of Urban Planning, Faculty of Architecture and Urban Planning, Qazvin Branch, Islamic Azad University, Qazvin, Iran
2 Associate Professor, Department of Entrepreneurship, Faculty of Entrepreneurship, Tehran University, Tehran,Iran
3 Professor, Department of Urban Planning, Fine Arts Campus, Tehran University, Tehran, Iran
چکیده English

Introduction: Today, the approach of good urban governance has been able to show its role in improving contemporary urban management.  
Objectives: The study aims to analyze the performance of the urban management of Hamadan, based on the indicators of good urban governance and to prioritize the indicators that affect the optimal urban governance according to the opinions of citizens.  
Methodology: In terms of purpose, this research is applied, and descriptive-analytical in terms of its nature and method. The data were obtained through library and a survey using a questionnaire tool. The statistical population is the citizens of Hamadan City and the sample size is estimated to be 384 people based on Cochran's formula. For data analysis, chi-square goodness of fit test and Friedman test were used.
Geographical Context: The scope of research in this study is Hamadan City.
Results and Discussion: The obtained results show that the level of good urban governance in Hamedan is about 46.4% and the average of all indicators of good urban governance with a value of 2.32 is less than the optimal average of 3. Therefore, the urban management of Hamedan is not in an optimal situation with respect to any of the good urban governance indicators.
Conclusion: The ranking of the indicators showed that the indicators of legality, accountability and transparency have the greatest impact on the level of good urban governance in Hamedan. Finally, according to the findings of the research, suggestions have been made to improve the performance of urban management in line with good urban governance.

کلیدواژه‌ها English

Performance
urban management
good urban governance
Hamadan
ابدالی، ا. ذبیحی،ح. ماجدی،ح. (1398). تبیین چارچوب مفهومی حکمروایی خوب شهری مبتنی بر مدیریت یکپارچه شهری(نمونه موردی: کلان­شهر تهران)، فصلنامه علمی_پژوهشی نگرش­های نو در جغرافیایی انسانی، 12(1)، 293-309
اطلس نقشه و اطلاعات مکانی استان همدان (1397)، سازمان نقشه­برداری کشور، 3-5
برک­پور، ناصر (1385). حکمروایی شهری و نظام ادارة شهرها در ایران، همایش برنامه­ریزی و مدیریت شهری، تهران
بوچانی، محمدحسین، صرافی، مظفر، توکلی­نیا، جمیله، دشتی، علی (1398). تحلیل استراتژیک ساختار مدیریت شهری تهران با رویکرد حکمروایی شایسته شهری، فصلنامه مدیریت شهری، شماره55، صص 7-26
تقوایی، علی اکبرو تاجدار، رسول (1388). درآمدی بر حکمروایی خوب شهری در رویکردی تحلیلی، فصلنامه مدیریت شهری، سازمان شهرداری­ها و دهیاری­ها، شماره23، صص 58-45
حسینی، سیدهادی (1395). تحلیل شاخص­های حکمروایی خوب شهری با تأکید بر نظرات شهروندان و  مدیران، مطالعه موردی: شهر تربت حیدریه، فصلنامة مطالعات شهری، شمارة 20، صفحات 52-43
رحیمیون، علی­اصغر، (1395). درجستجوی هویت شهری همدان، انتشارات مرکز تحقیقات راه، مسکن و شهرسازی، سازمان مسکن و شهرسازی استان همدان، همدان
شریف­زادگان،محمدحسین و فتحی، حمید و ملک­پور اصل، بهزاد (1394). حکمروایی خوب نهادسازی برای توسعه آموزه­هایی از سطح ملی تا شهری و تجربه­ای از ایران، مرکز مطالعات و برنامه­ریزی شهر تهران، شهرداری تهران
مرتضوی، مهدی (1392). مدیریت محلی و حکمروایی شهری: با نگاهی به ساختار مدیریت شهری ژاپن، کره­ی جنوبی، ترکیه و فرانسه، مرکز مطالعات و برنامه­ریزی شهر تهران، شهرداری تهران
مقیمی، محمد(1382). اداره امور حکومت­های محلی، انتشارات سمت، تهران.
موحد، ع. کمان­وردی،م. ساسان­پور، ف. قاسمی کفرودی،س. (1393). فصلنامه مطالعات برنامه­ریزی شهری، 2(7)، 147-176
عیوضلو، داود و رضویان، محمدتقی (1397). ارزیابی وضعیت مدیریت شهری کلانشهرها مبتنی بر شاخص­های حکمروایی مطلوب شهری، مورد مطالعه : کلانشهر تهران، مجله جغرافیا و توسعه شمارة52 ، صفحات 192-175
Aijaz, R. (2009). Capacity building of municipal functionaries for good governance in Uttarakhand, India, Habitat International, 34 (2010), 386-391.
Burris, S., Hancock, T., Lin, V. & Herzog, A. (2007): Emerging Strategies for Healthy Urban Governance, Journal of Urban Health: Bulletin of the New York Academy of Medicine, 84, 1,154-163.
Dekker, K. and Van Kempen, R. (2004). Urban governance within the Big Cities Policy: ideals and practice in The Hague, the Netherlands. In: Cities, 21 (2), p. 109-117. Copyright © Elsevier Science, Ltd.
Edelenbos, J., & Meerkerk, I.V. (2017). Finding common ground in urban governance networks: what are its facilitating factors? Journal of Environmental Planning and Management. 61(12). 2094-2110.
Elahi, K. Q. I. (2009). UNDP on good governance. International Journal of Social Economics.‏
Lupala, John Modestus. (2015). Urban Governance in the Changing Economic and Political Landscapes: A Comparative Analysis of Major Urban Centers of Tanzania, Current Urban Studies.
McCall, M.K., & Dunn, C.E.  (2012). Geo-information tools for participatory spatial planning: Fulfilling the criteria for ‘Good’Governance? Geoforum. 43(1): 81-94
Minogue, M., Polidano, C., & Hulme, D. (1999). Beyond the new Public Management: Changing Ideas and Practices in Governance (New Horizons in Public Policy series), Cheltenham, Edward Elgar Pub.
Muñoz, P., & Cohen, B. (2016). The making of the urban entrepreneur. California Management Review, 59(1), 71-91.‏
Newman, P, & Verpraet, G. (1999). The impacts of partnership on urban governance: Conclusions from recent European research. Regional Studies, 33(5), 487-491
Kennedy, S. (2006). Designing good urban governance indicators: The importance of citizen participation and its evaluation in Greater Vancouver, Cities. 23(3). 196-204.
Kempe Ronald Hope, Sr. (2009). Capacity development for good governance in developing societies: Lessons from the filed,Journal Article,Development in Practictic, 19(1).79-86
Kioe sheng, Y. (2010). Good Urban Governance in Southeast Asia.Environment and Urbanization ASIA. 1(2). 131-147
Raco, Mike (1999). Reasearching the new urban governance: an examination of closure, access and complexities of institutional research, Area. 31(3).271-279.
Rakodi, C. (2003). Politics and performance: the implications of emerging governance arrangements for urban management approaches and information systems, Habitat International. 27(4), 523–547.
Stephens, C., & Satterthwaite, D. (2008). Urban health in developing countries, Environmental Impact Assessment, Review, 20 PP: 299- 310.
‏Uddin, M. J., & Joya, L. A. (2007). Development through good governance: Lessons for developing countries. Asian Affairs, 29(3), 1-28.‏
United Nations Development Programm (UNDP) (2007). Governance Indicators: A User`s Guide, New York: Oxford University Press.
Uzun, C.N. (2007): Globalization and urban governance in Istanbul, ORIGINAL PAPER,ORIGINAL PAPER, 127-138
Van Marissing, E., Bolt, G., & Van Kempen, R. (2006). Urban governance and social cohesion: Effects of urban restructuring policies in two Dutch cities. Cities, 23(4), 279-290.

  • تاریخ دریافت 08 اردیبهشت 1400
  • تاریخ بازنگری 01 آبان 1400
  • تاریخ پذیرش 20 دی 1400
  • تاریخ انتشار 01 دی 1401