مهندسی جغرافیایی سرزمین

مهندسی جغرافیایی سرزمین

تحلیل فضایی-مکانی پدیده بلندمرتبه سازی(مورد مطالعه: کلانشهر تبریز)

نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسندگان
1 دانشجوی دکتری جغرافیا و برنامه ریزی شهری، واحد آستارا، دانشگاه آزاد اسلامی، آستارا، ایران
2 استادیار گروه جغرافیا، واحد آستارا، دانشگاه آزاد اسلامی، آستارا، ایران
3 دانشیار گروه جغرافیا، واحد آستارا، دانشگاه آزاد اسلامی، آستارا، ایران
چکیده
مقدمه: رشد شتابان جمعیت شهری و به تبع آن نیاز به مسکن از یک سو و جلوگیری از گسترش بی­رویه شهرها برای استفاده بهینه از زمین­های شهری و رفع مشکلات و معضلات سیما، فضا، مسائل زیست محیطی و از سوی دیگر، بلندمرتبه­سازی و الگوی شهر فشرده را در راستای توسعه پایدار شهری در کشورهای پیشرفته و در حال توسعه مطرح کرده است.
هدف:  در راستای حل مسائل امروزی و آینده شهر، راهبرد شهر فشرده و پروژه­های بلندمرتبه­سازی می­تواند محور توسعه آتی شهرها قرار گیرد. براین اساس در این مطالعه سعی شده است که به تحلیل فضایی- مکانی پدیده بلندمرتبه­سازی در کلانشهر تبریز پرداخته شود.
روش شناسی:  تحقیق حاضر کاربردی و روش آن توصیفی- تحلیلی بوده است و پس از جمع­آوری اطلاعات، داده­ها و نقشه­های مورد نیاز تحقیق نسبت به ایجاد پایگاه داده و رقومی­سازی نقشه­ها و وارد ساختن داده­های جدولی در پایگاه GIS اقدام شد و جهت تحلیل آماری از نرم­افزار Spss استفاده گردید.
قلمرو جغرافیایی پژوهش:  محدوده پژوهش در این مطالعه کلانشهر تبریز می باشد.
یافته­ها و بحث:  نتایج تحقیق نشان داد، با لحاظ کردن میانگین معیار 5/9 در بلندمرتبه­سازی ابعاد عملکردی در منطقه مورد مطالعه مورد توجه قرار نگرفته است و با لحاظ کردن میانگین معیار 2 در بلندمرتبه­سازی ابعاد هویتی (از نظر محقق) نیز مورد توجه قرار نگرفته سبب رد شدن آن گردیده است. از طرف دیگر با لحاظ کردن میانگین معیار 2 در بلندمرتبه­سازی ابعاد زیبایی شناختی مورد توجه قرار نگرفته و در این مورد نیز سبب رد شدن این فرضیه شده است.
نتیجه­گیری:  در نهایت این نتیجه حاصل گردید که بلندمرتبه­سازی در کلان­شهر تبریز براساس معیارهای شهرسازی شکل نگرفته است.
کلیدواژه‌ها
موضوعات

عنوان مقاله English

Local-spatial analysis of the phenomenon High-Rise Buildings (Case study: Tabriz metropolitan)

نویسندگان English

Vida hoseinpour 1
hossein asghari 2
alireza poursheykhian 2
Sedigheh Hassanimehr 3
1 Geography Department, Islamic Azad university Astara branch, Astara , Iran
2 Geography department, Islamic Azad University, Astara,Iran
3 Associate Professor, Department of Geography, Islamic Azad University, Astara Branch, Iran Alireza Pourshikhian - Assistant Professor, Department of Geography
چکیده English

Introduction: The high-rise buildings and compact city model have recently discussed for the sustainable urban development in developed and developing countries after the rapid growth of the urban population and the ensuing need for housing. There are also other reasons for this phenomenon such as preventing the excessive expansion of cities for the optimal use of urban land to solve the appearance, space, environmental issues.   
Objectives: In order to solve the current and future problems of the city, compact city strategy and high-rise development projects can be the focus of the future development of cities.Therefore, in this study, an attempt has been made to analyze the spatial-spatial phenomenon of high-rise development in Tabriz metropolis.
Methodology: The current research is applied and its method is descriptive-analytical, and after collecting the data and maps required for the research, tabular data were entered into the GIS database, and SPSS software was used for statistical analysis.   
Geographical Context: The scope of research in this study is Tabriz metropolitan.
Results and Discussion: The results showed that when the average value for high-rising construction is 9.5, the functional dimension is not considered. Also, when the average value is 2, the identity dimension (from the researcher's point of view) is rejected. In the same way, if the average value is 2, aesthetic component was not taken into account.
Conclusion: Finally, it was concluded that high-rise building construction in Tabriz metropolis has not been based on urban planning criteria.

کلیدواژه‌ها English

High-rise construction
Tabriz
spatial analysis
location analysis
metropolises
حبیبی، اهون، خوش نمای بهرامی، آرمین، دهقانی، صهیب و ایرجی، حمیدرضا. (1394). ارائه الگوها و راهکارهای بلندمرتبه­سازی مطابق با معماری سبز. اولین همایش بین المللی و چهارمین همایش ملی عمران شهری، سنندج، دانشگاه آزاد اسلامی واحد سنندج.
حسین­زاده­دلیر، کریم، جواد حیدری، محمد. (1390). تحلیلی بر بلندمرتبه سازی و معایب آن در ایران. رشد آموزش جغرافیا، (25)4
زمانی، اکبر. (1379). پژوهشی در روند حاشیه­نشینی در ایران نمونه موردی تبریز. پایان نامه کارشناسی­ارشد دانشگاه تبریز.
زیستا، مهندسین مشاور. (1383). مطالعات طرح تفصیلی یکپارچه شهر تبریز.
شاکری، اقبال و صمدی واقفی، امید. (1385). بلندمرتبه­سازی پاسخی برای کاهش مناطق متراکم و فرسوده شهری.
شیعه، اسماعیل. (1384). با شهر و منطقه در ایران. انتشارات: دانشگاه علم و صنعت ایران، تهران.
عزیزی، محمد مهدی، متوسلی، محمد مهدی. (1391). ارزیابی ساختمان­های بلند مرتبه مسکونی از لحاظ تاثیر بر سیما و منظر شهری، نمونه موردی: بافت­های جدید شهر مشهد. مدیریت شهری، شماره 91.
گلابچی، محمود. (1380). معیارهایی برای طراحی و ساخت بناهای بلند. مجله هنرهای زیبا، (9)، 52-62..
فرامرزی، مهسا، خضرلو، آرام. (1397). تاثیر بلند مرتبه سازی در توسعه پایدار شهری (مطالعه موردی: کلان شهر تبریز). کنفرانس عمران، معماری و شهرسازی کشورهای جهان اسلام، ایران – تبریز، 1-14.
موسوی قیداری، سید مجتبی. (1393). اصول طراحی فضاهای عمومی ساختمان­های بلندمرتبه مسکونی با رویکرد سرمایه اجتماعی. پایان نامه کارشناسی ارشد معماری،دانشگاه تربیت دبیر شهید رجایی، تهران، ایران.
وارثی، حمیدرضا، کریمی، لیلا. (1396). تحلیل جغرافیایی ساختمان­های بلندمرتبه مطالعه موردی: مناطق جنوب رودخانه زاینده رود در شهر اصفهان. مجله آمایش جغرافیایی فضا، فصلنامه علمی- پژوهشی دانشگاه گلستان، (24)7، 1-14.
Lotfabadi, P. (2014). High rise buildings and environmental factors. Renewable and Sustainable Energy Reviews, 38, 285-295.
Yigitcanlar, T., & Teriman, S. (2015). Rethinking sustainable urban development: towards an integrated planning and development process. International Journal of Environmental Science and Technology, 12(1), 341-352.

  • تاریخ دریافت 16 اسفند 1399
  • تاریخ بازنگری 26 تیر 1400
  • تاریخ پذیرش 29 تیر 1400
  • تاریخ انتشار 01 دی 1401