مهندسی جغرافیایی سرزمین

مهندسی جغرافیایی سرزمین

ارائه مدل توسعة تمدن بوم‌شناختی و محیط زیستی در ورزش (مورد مطالعه: وزارت ورزش و جوانان)

نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسندگان
پونه قنبری 1
مینا حکاک زاده 2
محسن منوچهری نژاد 3
1 دانشجوی دکتری مدیریت ورزشی، واحد کرمان،دانشگاه آزاد اسلامی، کرمان، ایران
2 استادیار مدیریت ورزشی، واحد کرمان ،دانشگاه آزاد اسلامی، کرمان، ایران
3 استادیار مدیریت ورزشی، واحد تهران، دانشگاه فرهنگیان، تهران، ایران
چکیده
مقدمه:  امروزه اهمیت محیط­زیست سالم و ضرورت تلاش برای حفظ آن بر کسی پوشیده نیست. حفاظت ازمحیط­زیست کره زمین بدون مشارکت تمامی کشورها و مردم امکان پذیر نمی­باشد. به همین دلیل در اسناد حقوقی بین المللی از جمله اعلامیه ریو، دستور کار 12 و ... بر اصل مشارکت عمومی در حفظ محیط­زیست تأکید شده است.
هدف:  هدف پژوهش حاضر ارائة مدل توسعة تمدن بوم­شناختی و  محیط زیستی در ورزش می­باشد.
روش شناسی:  این پژوهش از نوع توصیفی- پیمایشی و به روش میدانی انجام شده ­است. جامعة آماری پژوهش نخبگان مدیریت ورزشی کشور آگاه به حوزة محیط­زیست، برخی مدیران و کارشناسان سازمان­های ورزشی از جمله مدیران وزارت ورزش و جوانان و همچنین فدراسیون­های ورزشی بودند که تعداد آنان با توجه به تعداد 51 فدراسیون فعال در کشور، شامل 298 نفر بودند. با توجه به جدول حجم نمونة کوکران، تعداد 169 نفر بر اساس روش نمونه­گیری دردسترس به عنوان نمونة پژوهش مشخص گردیدند.
قلمرو جغرافیایی پژوهش:  قلمروی جغرافیایی تحقیق حاضر وزارت ورزش و جوانان است.
یافته ها و بحث:  نتایج تحلیل نشان داد که اثر مستقیم توسعة بوم­شناختی بر توسعة پایدار برابر با 36/0 و با توجه به مقدار(48/8t = ) در سطح 01/0 معنادار است. همچنین اثر مستقیم توسعة  محیط زیستی بر توسعة پایدار برابر با 29/0 و با توجه به مقدار(79/5t = ) در سطح 01/0 معنادار است. همچنین میزان واریانس تبیین شده توسعة پایدار در ورزش در این پژوهش برابر با 43/0 است که نشان می­دهد 43 درصد از تغییرات توسعة پایدار در ورزش توسط متغیرهای موجود در مدل تبیین می­گردد.
نتیجه­ گیری:  در مسیر بهبود توسعه پایدار در ورزش می بایستی از ظرفیت های تمدن بوم شناختی و محیط زیستی در ورزش نهایت استفاده را داشت. بدون شک استفاده از تمدن بوم شناختی و محیط زیستی در ورزش می تواند بستر مهمی در جهت شکل گیری و ارتقا توسعه پایدار ایجاد گردد.
کلیدواژه‌ها
توسعه
تمدن
بوم شناختی
زیست محیطی
ورزش
موضوعات

عنوان مقاله English

Providing the development model of ecological and environmental culture in sports (case study: Ministry of Sports and Youth)

نویسندگان English

Poneh Ghanbari 1
Mina Hakakzadeh 2
Mohsen Manochehri Negad 3
1 PhD Student of Sport Management ,Kerman Branch, ,Islamic Azad University,, Kerman, Iran
2 Assistant Professor of Sport Management, Kerman Branch, ,Islamic Azad University,, Kerman, Iran
3 Assistant Professor of Sport Management,Tehran Branch,, Farhangian University, Tehran, Iran
چکیده English

Introduction: Today, the importance of providing and managing a healthy environment is so evident. It is not possible to protect the earth's environment without the participation of all countries and people. To this end, the principle of public participation in protecting the environment has been emphasized in international legal documents, including the Rio Declaration and Paris 12 Agenda.
Objectives: The aim of the current research is to present the development model of ecological and environmental culture in sports
Methodology: This research is a descriptive-survey study which was carried out by the field method. The statistical population of the research was the sports management experts of the country who are aware of the environment as well as some managers in sports organizations, including the managers of the Ministry of Sports and Youth or Sports Federations. The active federations in the country are 51 so the population for this study are 298 people. According to Cochran's sample size table, 169 people were selected as the research sample based on the available sampling method.
Geographical Context: The geographical area of the current research is the Ministry of Sports and Youth.
Results and Discussion: The results of the analysis showed that the direct effect of ecological development on sustainable development is 0.36 and according to the value (t = 8.48) it is significant at the level of 0.01. Also, the direct effect of environmental development on sustainable development is 0.29 and according to the value (t = 5.79) is significant at the level of 0.01. Also, the amount of explained variance of sustainable development in sports in this research is 0.43, which shows that 43% of the changes in sustainable development in sports are explained by the variables in the model.
Conclusion: The capacities of ecological culture in sports should be used to improving sustainable development. Undoubtedly, the use of ecological and environmental culture in sports can be an important platform for the formation and promotion of sustainable development.

کلیدواژه‌ها English

Development
Civilization
Ecological
Environmental
Sport
Alizadeh, M.; Banifatemeh, H., Abbas zadeh, H., & Soltani, S. (2018). Ecological Citizenship and Spiritual Intelligence (Case Study: Citizens of Tabriz), Applied Sociology, 28 (3), 98-79. [ In Persian]
Araujo, D., Davids, K., & Hristovski, R. (2006). The ecological dynamics of decision making in sport. Psychology of sport and exercise, 7(6), 653-676.
Bargh Jelveh, S., Mansori, M, & Eslami, Y. (2017). The role of ecological networks in planning "ecological-identification" of urban areas (Case study: Poladshahr urban area of Isfahan), Environmental Science, 42 (1), 194-177. [ In Persian]
Blankestijn PJ. Towards sustainable environmental development in nephrology care, research and education. Nature Reviews Nephrology. 2020 Sep 24:1-2.
Breivik, G. (2019). What would a deep ecological sport look like? The example of Arne Naess. Journal of the Philosophy of Sport, 46(1), 63-81.
Dunlap, R. E. & Jones, R. E. (2002) ‘Environmental Concern: Conceptual and Measurement Issues’ In Dunlap, R. E. and W. Michelson (Eds.) Handbook of Environmental Sociology, 482-524. Westport, London: Greenwood Press.
Hastie, P. A. (2000). An ecological analysis of a sport education season. Journal of Teaching in Physical Education, 19(3), 355-373.
Jabbour, C. J. C. (2015). Environmental training and environmental management maturity of Brazilian companies with ISO14001: empirical evidence. Journal of Cleaner Production, 96, 331-338.
Jabbour, C. J. C., de Sousa Jabbour, A. B. L., Govindan, K., Teixeira, A. A., & de Souza Freitas, W. R. (2013). Environmental management and operational performance in automotive companies in Brazil: the role of human resource management and lean manufacturing. Journal of Cleaner Production, 47, 129-140.
Jian-lin, G. (2008). Ecological sport from the perspective of ecological civilization [J]. Journal of Physical Education, 7.
Lindsey I, Darby P. Sport and the Sustainable Development Goals: Where is the policy coherence?. International Review for the Sociology of Sport. 2019 Nov;54(7):793-812.
Magdoff F. Ecological civilization. Monthly Review. 2011 Jan;62(8):1-25.
Mamivand, B., Amini, Z. S., E., & Khalag, M. (2018). Designing a Model for Implementing Environmental Policy in Iran. Journal of Social Sciences, Islamic Azad University, Shoushtar Branch(40), 31-85.  [ In Persian]
Movahed, S., & Tabibian, M. (2019). Analysis of attitudes and utilization of knowledge of urban ecology in planning; Looking at case studies from national to local programs, Quarterly Journal of Environmental Science and Technology. 20 (2), 189-169. [ In Persian]
Namdar, R., Pezeshki, G., & Sedighi, H. (2017). Application of Fundamental Theory to the Study of Sustainable Environmental Behavior of Farmers; an Exploratory Analysis. 48(4), 598-604. [ In Persian]
Peng, Z., & Song, Y. (2018). A brief analysis of the bridge between sports and the environment-Ecological Sports. Paper presented at the 7th International Conference on Energy, Environment and Sustainable Development (ICEESD 2018).
Pfahl M. The environmental awakening in sport. The Solutions Journal, 2013, 4(3), 67-76.
Renwick, D. W., Redman, T., & Maguire, S. (2013). Green human resource management: A review and research agenda. International Journal of Management Reviews, 15(1), 1-14.
Salehi, S. & Karim zadeh, S. (2016). Investigating the Impact of Environmental Values on Environmental Behavior (Study of Urmia Urban Areas), Social issues of Iran, 5 (2), 61-76. [ In Persian]
Schulenkorf N, Sherry E, & Phillips P. What is sport development. Managing sport development: An international approach, 2016, 3-11.
Sharma-Brymer V, Gray T, & Brymer E. Sport participation to create a deeper environmental identity with pro-environmental behaviors. Routledge Handbook of Sport and the Environment, 2018,  330-339.
Smith-Sebasto, N., & Walker, L. M. (2005). Toward a grounded theory for residential environmental education: A case study of the New Jersey School of Conservation. The Journal of Environmental Education, 37(1), 27-42.
Tao, Y., Li, F., Crittenden, J. C., Lu, Z., & Sun, X. (2016). Environmental impacts of China’s urbanization from 2000 to 2010 and management implications. Environmental management, 57(2), 498-507.
Verma AK. Sustainable development and environmental ethics. International Journal on Environmental Sciences. 2019 Jan 30;10(1):1-5.
Wagner, M. (2013). ‘Green’human resource benefits: do they matter as determinants of environmental management system implementation? Journal of business ethics, 114(3), 443-456.
Zeng Y, Maxwell S, Runting RK, Venter O, Watson JE, Carrasco LR. Environmental destruction not avoided with the Sustainable Development Goals. Nature Sustainability. 2020 Oct;3(10):795-8.

  • تاریخ دریافت 11 مهر 1399
  • تاریخ بازنگری 22 اسفند 1399
  • تاریخ پذیرش 23 فروردین 1400
  • تاریخ انتشار 01 آذر 1401