باغبان، اسماعیل و کرکهآبادی، زینب (1398)، نوشهرگرایی و راهکارهای بهبود ظرفیتهای عملکردی و سکونتی بافتهای فرسوده شهری (مطالعه موردی بافت فرسوده شهر سمنان)، فصلنامه علمی تخصصی دانش انتظامی سمنان، سال 9، شماره 31، ص 27-48.
بصیرت، میثم (1386)، نوشهرسازی چه می گوید؟ درآمدی بر اصول و مبانی نظری نوشهرسازی، فصلنامه آبادی، سال 17، شماره 22 (پیاپی 57)، ص 110 – 115.
پورمحمدی، محمدرضا، قاسمی، معصومه و سالکی ملکی، محمدعلی (1393)، مطالعه و ارزیابی بافت های مختلف شهری با رویکرد منشور نوشهر گرایی (نمونه موردی: شهر تبریز )، مطالعات و پژوهشهای شهری و منطقه ای، سال 6، شماره 21، ص 21-42.
حاجی پور، خلیل، حسین پور، محمد و کتابچی، عماد (1391)، شهرسازی نوین راهی به سوی ایجاد محلات پایدار، ماهنامه منظر، شماره 18، ص 80-87.
حسین زاده دلیر، کریم و آذر، علی (1387)، ساماندهی و بهسازی محلات سنتی با استفاده از رویکرد شهرسازی جدید (نمونه موردی محله سرخاب تبریز)، جغرافیا و توسعه ناحیه ای، سال 7، شماره 11، ص 117-146.
درودی، محمدرضا، جهانشاهلو، لعلا و شهریاری، سیدکمالالدین (1393)، سنجش میزان رضایت مندی ساکنین مسکن مهر با رویکرد مدیریت شهری (مطالعه موردی: مجتمع بوستان شهر جدید هشتگرد)، فصلنامه اقتصاد و مدیریت شهری، سال 3، شماره 9، ص 141-125.
رفیعیان، مجتبی، امین صالحی، فرزین و تقوایی، علی اکبر (1389). سنجش کیفیت محیط سکونت در شهرک اکباتان تهران، برنامه ریزی و آمایش فضا، سال 14، شماره 4، ص 85-63.
رهنما، محمد رحیم، روشنی، پریسا و افشاری، مهرنوش (1392)، ارتقاء کیفی محلات مدرن شهری با به کارگیری رهیافت نوشهرگرایی (نمونه موردی: آزاد شهر مشهد)، جغرافیا و توسعه فضای شهری، سال 2، شماره 3، ص 27-45.
شیعه، اسماعیل، سعیده زرآبادی، زهره السادات و یزدان پناهی، ملیسا (1392)، بررسی و تبیین مفهوم محله سالم در محلات سنتی ایران؛ مطالعه موردی: محله امام زاده یحیی تهران، مطالعات و پژوهش های شهری و منطقه ای، سال 5، شماره 17، ص 20-1.
شکری فیروزجاه، پری (1393)، بررسی مؤلفه های تأثیرگذار بر میزان رضایتمندی شهروندان از کیفیت محیط مسکونی (نمونه موردی: مناطق 1 و 8 شهر تبریز)، فصلنامه فضای جغرافیایی، سال 14، شماره 47، ص 82-67.
طبیمسرور، ابوالقاسم و رضایی موید، صادق (1394)، ارزیابی میزان رضایت شهروندی از کیفیت های سکونتی در مجتمع های مسکونی (مورد پژوهی: مجتمع های مسکونی شهر همدان)، مدیریت شهری، شماره 40، ص 80-61.
قربی، میترا و محمدی، حمید (1396)، کاربست نظریه نوشهرگرایی در شهرسازی: موافقان و مخالفان، دانش شهرسازی، سال 1، شماره 1، ص 101-117.
محمدی، محمود، بیدرام، رسول و ایزدی، آروز (1394). سنجش محیط های مسکونی مطلوب شهر اصفهان از دید مدیران ارشد شهرسازی، فضای جغرافیایی، سال 15، شماره 50، ص 164-141.
معصومی، سلمان (1388)، احیای محلات شهری پاسخی به نیازهای اجتماعی شهر تهران، مجله منظر، نهاد توسعه نهران، ویژه نامه شماره 5، ص 43-2.
محمدی دوست، سلیمان، خانی زاده، محمد علی و زیلایی، شهباز (1395)، امکان سنجی بکارگیری اصول نوشهرگرایی در بازآفرینی پایدار محلات ناکارآمد و مسأله دار شهری با تأکید بر رشد هوشمند (مورد پژوهی: بخش مرکزی شهر اهواز)، فصلنامه برنامه ریزی منطقه ای، سال 6، شماره 24، ص 215-230.
معصومی، محمدتقی (1390)، آنالیز زمانی - مکانی گسترش فیزیکی و رشد اسپرال شهری با استفاده از داده های چندزمانه سنجش از دور و مدل های آماری (مطالعه موردی: شهر اردبیل)، دانشنامه جغرافیا، شماره 82، ص 89-106.
Azadeh, R. , Mohammadi, J. , & Doost, H. T. N. (2019). THE RELATIONSHIP BETWEEN URBAN ENVIRONMENTAL QUALITY AND MENTAL HEALTH (DEPRESSION SCALE): EVIDENCE FROM IRAN. Journal of Urban and Environmental Engineering, 13(2): 285-293.
Cysek-Pawlak, M. M. , & Krzysztofik, S. (2018). The New Urbanism Principle of Quality Architecture and Urban Design versus Place Identity. A Case Study of Val D’Europe and the Manufaktura Complex. European Spatial Research and Policy, 25(2): 99-115.
Cohen, B. (2003). Urban Growth in Developing Countries: A Review of Current Trends and a Caution Regarding Existing Forecasts. World Development, 32(1): 23–51.
Cohen, B. (2006). Urbanization in developing countries: Current trends, future projections, and key challenges for sustainability. Technology in Society, 28: 63-80.
Deitrick, S. , & Ellis, C. (2004). New urbanism in the inner city: a case study of Pittsburgh. Journal of the American Planning Association, 70(4): 426-442.
Elshater, A. (2012). New Urbanism Principles versus Urban Design Dimensions towards Behavior Performance Efficiency in Egyptian Neighbourhood Unit. Procedia-Social and Behavioral Sciences, 68:826-843.
Elshater, A. (2018). Towards a refined new concept of new urbanism in Egypt. Asian Journal of Environment-Behaviour Studies, 3(8): 205-220.
Falconer, R. , Newman, P. , & Giles-Corti, B. (2010). Is practice aligned with the principles? Implementing new urbanism in Perth, Western Australia. Transport Policy, 17(5): 287-294.
Hikichi, L. (2003). New urbanism and transportation. University of Wisconsin-Milwaukee, 1-28.
Hipp, J. R. (2009). Specifying the Determinants of Neighborhood Satisfaction: A Robust Assessment in 24 Metropolitan Areas. Social Forces, 88 (1): 395–424.
Kim, J. , & Larsen, K. (2017). Can new urbanism infill development contribute to social sustainability? The case of Orlando, Florida. Urban Studies, 54(16): 3843-3862.
Łucka, D. (2018). How to build a community. New Urbanism and its critics. Urban Development Issues, 59(1): 17-26.
Park, Y. , Huang, S. K. , & Newman, G. D. (2016). A statistical meta-analysis of the design components of new urbanism on housing prices. Journal of Planning Literature, 31(4): 435-451.
Talen, E. (2002). The social goals of new urbanism. Housing policy debate, 13(1): 165-188.
Xu, J. L. (2017). Is New Urbanism changing the suburban development pattern? A case study of the Toronto region. Journal of Urban Design, 22(6): 812-832.
