تحلیل فضایی و سنجش زمانی شاخص اقلیم آسایش گردشگری استان آذربایجان‌شرقی

نوع مقاله: مقاله پژوهشی

نویسنده

استادیار گروه جغرافیا و برنامهریزی شهری، دانشگاه باهنر کرمان، کرمان، ایران

چکیده

آب و هوا و گردشگری به عنوان اجزای اصلی یک سیستم به طرق مختلف بر یکدیگر تاثیر گذاشته و در تعامل با یکدیگر بحث جدیدی به عنوان اقلیم شناسی توریسم مطرح می­نماید. اقلیم از دیدگاه برنامه­ریزی گردشگری بسیار اهمیت دارد و گردشگران معمولا در جستجوی اقلیم مطلوب یا اقلیم آسایش هستند که در آن فرد هیچ گونه احساس نارضایتی و عدم آسایش حرارتی و اقلیمی ندارد. از اینرو در این پژوهش که با هدف تحلیل فضایی و سنجش زمانی شاخص اقلیم آسایش گردشگری استان آذربایجان‌شرقی با استفاده از GIS، صورت گرفته است، ابتدا آمار هفت پارامتر اقلیمی مورد نیاز بصورت ماهانه در 10 ایستگاه سینوپتیک و کلیماتولوژی داخل استان در بازه زمانی 60 ساله (2010-1951 میلادی) استخراج شد و تبدیل­های لازم بر اساس مدل TCI در داده­ها اعمال شده است وپسازتجزیهوتحلیلوپردازشآن­هاوتهیهبانکاطلاعاتی،رتبههر کداماز  مؤلفه­ هایCID،CIA رابدستآورده،مقدارعددی TCI را بهتفکیکبرایماه­هایسالدر نرم­افزار TCI calculator  محاسبه شده است. سپس نقشه پراکندگی ماهانه TCI هر ایستگاه با استفاده از روش درون­یابی (IDW)، در نرم افزار ARCGIS ترسیم شده است. نتایج حاصل از این تحقیق نشان می­دهد که بهترین زمان از نظر دارابودن شرایط اقلیم آسایشی برای گردشگران فصول بهار و تابستان (نیمه اول سال) می­باشد. به عبارت دیگر ماه­هایمی، ژوئن، جولای و اگوست از بهترین شرایط زمانی اقلیم آسایش گردشگری برخوردار است. این درحالی است که ماه­های ژانویه، فوریه و دسامبر نامناسب­ترین ماه­ها از لحاظ اقلیم آسایش گردشگری می­باشد.

کلیدواژه‌ها