مقدمه: رویکرد بازآفرینی شهری طیف وسیع و گسترده ای از ملاحظات اجتماعی، اقتصادی، فرهنگی و محیطی را در بر می گیرد به دلیل تعامل مداوم میان این ملاحظات می توان گفت بازآفرینی شهری مفاهیم و راهکارهایی نظیر سرمایه اجتماعی را نیز شامل می شود.

هدف: هدف پژوهش حاضر مطالعه و بررسی نقش توسعه سرمایه اجتماعی و ایجاد انگیزش عمومی در پروژه های بازآفرینی شهری در منطقه 6 شهرداری اصفهان است.

روش شناسی تحقیق : نوع پژوهش از نظر هدف کاربردی و به لحاظ ماهیت ، توصیفی – تحلیلی است . ابزار اصلی تحقیق پرسشنامه است که با بهره گیری از روایی صوری اعتبار آن مورد تأیید قرار گرفته است. آزمون پایایی ابزار نیز با استفاده از ضریب آلفای کرونباخ به مقدار آماره کلی 946/0، نشانگر قابلیت اعتماد یافته های تحقیق در سطح اطمینان 95 درصد است. جامعه آماری تحقیق، مجموع ساکنان منطقه6 شهر اصفهان که حجم نمونه با استفاده از فرمول کوکران،250 نفر محاسبه گردید که به شیوه نمونه گیری طبقه ای به طور تصادفی توزیع گردیده است. تحلیلهای توصیفی و استنباطی از اطلاعات گردآوری شده با به کارگیری نرم افزار SPSS و آزمونهای آماری کندال انجام شده است. برای تحلیل های مدلسازی معادلات ساختاری از نرم افزار AMOS استفاده شده است.

قلمرو جغرافیایی پژوهش: منطقه 6 شهرداری اصفهان است

یافته‌ها: یافته ها حاکی از آن است با توجه به سطح معناداری کمتر از 05/0 نشان دهنده رابطه معنی دار بین میزان مشارکت مردم و باز آفرینی شهری است. همچنین نتایج حاصل از کاربرد مدلسازی معادلات ساختاری نشان می دهد بالاترین شاخص سرمایه اجتماعی اثر بخش بر فرایند بازآفرینی منطقه 6 شهر اصفهان به شاخص حس تعلق و نهادهای اجتماعی با بار عاملی80/0 اختصاص یافته است.

نتیجه‌گیری: نتایج پژوهش نشان می دهد با ارتقاء هرکدام از شاخص های سرمایه اجتماعی در سطح جامعه محلی می توان منجر به موفقیت هرچه بیشتر در اجرای پروژه های بازآفرینی شهری شود و انگیزش های عمومی در سطح جامعه محلی را باعث گردد