1
دانشجوی دکتری جغرافیا و برنامهریزی شهری، واحد قشم، دانشگاه آزاد اسلامی ، قشم، ایران
2
استاد گروه جغرافیا و برنامه ریزی شهری ،واحد مرودشت ،دانشگاه ازاد اسلامی، مرودشت، ایران
3
استادیار گروه جغرافیا و برنامهریزی شهری، واحد اسلامشهر، دانشگاه آزاد اسلامی، اسلامشهر، ایران
10.22034/jget.2025.529610.1627
چکیده
مقدمه: مسکن به عنوان سرپناه، نیاز اولیه و اساسی خانوارها بشمار میرود .در کشورهای گوناگون، برنامه ریزیها و اقدامات زیادی برای تأمین مسکن، بویژه برای طبقات کمدرآمد انجام شده است. مسکن اقشار کمدرآمد در ایران در چهار دهه گذشته با سیاستهای گوناگونی همراه بوده است.طرح مسکن مهر به عنوان یکی از استراتژیهای اصلی دولـت نهم برای اهدافی نظیر تمرکززدایـی شهرهای بزرگ، کنترل قیمت مسکن و زمین، توجه به نیازها و سرعت افزایش جمعیت و توجه به قشر کمدرآمد به اجرا درآمد با این حال این رویکرد دارای مشکلات عامی است که روی هم رفته، میتوان آن را تحت عنوان کلی توسعه نامتوازن و بیبرنامه شهرها ذکر نمود
هدف: . این مقاله با هدف ارزیابی سیاست های تامین مسکن گروه های کم درآمد شهری (مسکن مهرشهر قشم) تهیه شده است
روششناسی: باتوجه به ماهیت موضوع ازروش توصیفی-تحلیلی استفاده شد در این پژوهش شاخص ها برآمده از چارچوب نظری پژوهش مبنای ارزیابی قرار گرفت
قلمرو جغرافیایی :محدوده مورد مطالعه در این پژوهش شهر قشم می باشد.
یافتهها: با توجه به نتایج ماتریس مقایسات زوجی درمعیارهای اقتصادی و اجتماعی مسکن مهر زیر معیارهای میزان توانایی بازپرداخت اقساط با وزن. 79/0 ؛ تسهیلات بانکی با وزن 76/٠ وامنیت اجتماعی با وزن نسبی0/18 بیشترین اهمیت را داشته و در اولویتهای برتر قرار دارند؛ ونرخ ناسازگاری مقایسات زوجی 7/0بهدستآمده است چون کمتر از 0/10 است، سازگاری این مقایسات قابلقبول است
نتیجهگیری: معیارهای کالبدی وزیست محیطی مسکن مهر ، وضعیت دسترسی، مقاومت مصالح ساختمانی و نبود زیرساخت های شهر مثل آب، برق و شبکه فاضلاب در اولویتهای اول، دوم و سوم قرار دارند. نرخ ناسازگاری 0/7 کمتر از 0/10 به دست آمد؛ بنابراین سازگاری این ماتریس تصمیمگیری قابلقبول است.
