شناخت توان های محیطی و تعیین ظرفیت تحمل و توان اکولوژیکی سرزمین برای کاربری های مختلف با هدف حفاظت و بهربرداری مستمر از منابع محیطی ضرورتی اجتناب ناپذیر، در جهت حصول به توسعه پایدار می باشد. در همین ارتباط این پزوهش باهدف شناسایی و ارزیابی وضعیت توان اکولوژیکی استان لرستان انجام یافته است. از این رو ماهیت این تحقیق کاربردی بوده و ازلحاظ روش شناسی، در گروه توصیفی-تحلیلی قرار می گیرد. جامعه آماری تحقیق 10 نفر از متخصصان امور محیط زیست و علوم جغرافیایی بوده که از نظرات آنها جهت احصا، و وزن دهی به شاخص های تحقیق استفاده گردیده است. فرایند تجزیه و تحلیل داده ها در این مقاله بدین صورت بوده که با استخراج و وزن دهی به شش لایه اطلاعات اکولوژیکی(شیب، ارتفاع، آب، اقلیم، خاک،پوشش گیاهی) نقشه توان اکولوژیک استان در پنج طبقه با استفاده از نرم افزار ARCGIS استخراج شده و مساحت هر یک از طبقات برای استان و هریک از شهرستان ها محاسبه گردید. سپس با استفاده از روش PROMETHEE شهرستان های استان بر اساس توان اکولوژیک رتبه بندی گردیدند. نتایج ارزیابی اکولوژیک استان نشان داد طبقه اکولوژیک متوسط و نسبتا بالا با 09/35 ، و 31/31 درصد بیشترین سهم را در میان طبقات اکولوژیک داشته اند و در میان شهرستان های استان شهرستان خرم آباد با امتیاز 400/0 از بیشترین توان اکولوژیکی برخوردار بوده و کمترین امتیاز اکولوژیکی نیز مربوط به شهرستان رومشکان با 3818/0- می باشد. بنابر این می توان بیان نمود که به دلیل بالا بودن درصد طبقات اکولوژیک متوسط و نسبتا بالا در استان لرستان این استان جز استان های توان اکولوژیکی بالا در ایران محسوب می شود که باید برنامه ریزی های مناسب در جهت حفظ منابع اکولوژیک آن صورت گیرد.