مقدمه: دسترسی به مسکن مناسب به‌عنوان عاملی در جهت دستیابی به شهرها و جوامع پایدار محسوب می‌گردد. در این بین چالش اساسی، برنامه‌ریزی مسکن پایدار برای گروه‌های کم‌درآمد به‌ویژه در کشورهای درحال توسعه می‌باشد. بنابراین ارزیابی سیاست‌ها و پروژه‌های مسکن گروه‌های کم‌درآمد از منظر شاخص‌های پایداری می‌تواند ضمن شناسایی کاستی‌ها، راهبردهای اجرایی برای دست‌یابی به پایداری در مساکن این اقشار ارائه دهد.

هدف پژوهش: با توجه به اهمیت برنامه‌ریزی مسکن پایدار برای گروه‌های کم‌درآمد، پژوهش حاضر با هدف ارزیابی مؤلفه‌های پایداری در پروژه‌های مسکن مهر شهر جدید سهند نگارش شده است.

روش شناسی: روش تحقیق در پژوهش حاضر کمی با هدف کاربردی و ماهیت توصیفی-تحلیلی می‌باشد که در راستای تجزیه و تحلیل اطلاعات از از آزمون T-test در نرم‌افزار SPSS استفاده شده است. جامعه‌ی آماری تحقیق نیز شامل ساکنان مساکن مهر شهر جدید سهند (110 هزار نفر) بوده که با استفاده از روش کوکران حجم نمونه 384 نفر تعیین گردیده که دسترسی به آن‌ها بر مبنای الگوی تصادفی ساده بوده است.

قلمرو جغرافیایی پژوهش: شهر جدید سهند در فاصله‌ی 20 کیلومتری جنوب غربی تبریز، در شرق محور ارتباطی تبریز-آذرشهر و در دامنه‌های جنوبی رشته کوه سهند واقع شده است. از نظر موقعیت جغرافیایی شهر جدید سهند در 46 درجه، 3 دقیقه و 46 درجه، 15 دقیقه‌ی طول جغرافیایی و 37 درجه، 53 دقیقه و 37 درجه، 59 دقیقه‌ی عرض جغرافیایی قرار دارد.

نتایج و بحث: یافته‌های تحقیق نشان می‌دهد که با توجه به سطح معناداری یا sig<0.05 که کوچک‌تر از 05/0 است، در نتیجه (H0) برای 7 متغیر تأیید و 21 متغیر رد می‌شود. همچنین در بین مؤلفه‌های اصلی تبیین‌کننده‌ی پایداری مسکن تنها مؤلفه‌ی اقتصادی در سطح اطمینان 95 درصد مورد رضایت ساکنان مساکن مهر بوده و شرایط در مؤلفه‌های کالبدی، اجتماعی و زیستمحیطی نامطلوب بوده است.

نتیجه‌گیری: نتایج نشان می‌دهد که از منظر مؤلفه‌های مرتبط با واحد مسکونی و مؤلفه‌های فضای مسکونی این پروژه نامطلوب عمل کرده است. به عبارتی انسجام در برنامه‌ریزی ابعاد مختلف و ترجیحات مدنظر ساکنان از کاستی‌های اساسی این پروژه‌ها می‌باشد.