مقدمه :کلانشهرتهران با مسائل و مشکلات عدیده ای از نظر تعداد، نوع و چگونگی توزیع خدمات در مناطق و نواحی شهری مواجه بوده و این توزیع ناموزون و نابرابر خدمات باعث چالشهای بسیار زیادی برای مدیریت شهری در امر برنامه ریزی برای امور روز مره مردم و توسعه پایدار شهری و همچنین ناراحتی و نگرانی و هزینه بیشتر برای مردم شده است.

هدف: این مقاله بنا دارد تا به نحوه توزیع خدمات در نواحی منطقه6 شهری تهران پرداخته و ضمن مقایسه نحوه توزیع خدمات بین نواحی این منطقه شهری، به این سوال مهم پاسخ دهد که آیا خدمات و امکانات شهری در نواحی منطقه 6 شهری تهران عادلانه توزیع شده و مردم به راحتی به این امکانات دسترسی دارند یا خیر و اینکه با تقویت یا ایجاد کدام امکانات شهری مشکل این نواحی حل می شود.

روش شناسی: برای دستیابی به اهداف تحقیق از 7 شاخص اجتماعی-اقتصادی، فرهنگی-آموزشی، کالبدی-کاربری اراضی، تأسیسات و تجهیزات شهری، دسترسی و زیست محیطی استفاده شده است. روش تحقیق به صورت توصیفی – تحلیلی می باشد. اطلاعات اولیه از طریق روش اسنادی(جستجوی کتابخانه ای) و داده های آماری از طریق شهرداری شهر تهران گردآوری شدند. برای تجزیه و تحلیل داده ها از مدل تاپسیس و نرم افزار spss و Exel استفاده شده است.

قلمرو جغرافیایی پژوهش: محدوده مورد مطالعه در این تحقیق نواحی منطقه 6 شهری تهران می باشد.

یافته ها و بحث: تجزیه و تحلیل شاخص های مورد بررسی، نشانگر نابرابری و تفاوت در برخی از شاخص ها دربین نواحی مختلف منطقه 6 تهران حکایت دارد. بیشترین این نابرابری ها در شاخص فرهنگی–آموزشی و کمترین نابرابری در شاخص های زیست محیطی می باشد

نتیجه‌گیری: نتایج تحقیق نشان داد که دربین نواحی مختلف، ارزیابی شاخص ها به صورت کلی بیانگر این نکته است که ناحیه 1 شهری منطقه 6 بیشترین امکانات و خدمات شهری را دارا بوده و ناحیه 4 کم ترین سطح برخورداری از این منابع و امکانات واین امر مبین عدم توزیع عدالت فضایی در توزیع امکانات و خدمات در این منطقه شهری است.