مقدمه: توسعه‌ی فیزیکی شهر، فرایندی پویا و مداوم است که طی آن محدوده‌های فیزیکی شهر و فضاهای کالبدی آن در ابعاد کمی و کیفی افزایش می‌یابند. اگر روند گسترش و توسعه‌ی فیزیکی شهر بدون تناسب با ظرفیت‌ها و امکانات طبیعی شکل گیرد، پیامدهای ناخوشایندی در فضای کالبدی و زیستی درون‌شهری ایجاد می‌شود. بنابراین ضروری است که برنامه‌ریزی فیزیکی شهرها با تأکید بر شاخص‌های توسعه‌ی پایدار صورت پذیرد.
هدف پژوهش: پژوهش حاضر با هدف شناسایی مؤلفه‌های تأثیرگذار بر برنامه‌ریزی فیزیکی شهر بیدستان با تأکید بر شاخص‌های توسعه‌ی پایدار نگارش شده است.
روش شناسی: روش تحقیق در مطالعه‌ی حاضر کمی با هدف کاربردی و ماهیت توصیفی-تحلیلی می‌باشد که به‌منظور تجزیه و تحلیل اطلاعات از روش حداقل مربعات جزئی در نرم‌افزار Smart-pls و مدل هلدرن استفاده شده است. جامعه‌ی آماری تحقیق نیز شامل مدیران شهری، نخبگان دانشگاهی و کارشناسان آشنا به مسائل شهری بیدستان می‌باشد که تعداد حجم نمونه با استفاده از روش کوهن، 60 نفر برآورد شده است.
قلمرو جغرافیایی پژوهش: شهر بیدستان از لحاظ تقسیمات سیاسی در بخش محمدیه شهرستان البرز در استان قزوین قرار دارد. این شهر در فاصله حدوداً ۸ کیلومتری شهر قزوین (مرکز استان) گسترده شده است.
نتایج و بحث: یافته‌های تحقیق حاکی از آن است که پراکنده‌رویی شهر بیدستان در سال‌های اخیر موجب پیامدهای منفی همچون تخریب اراضی کشاورزی و باغ‌ها گردیده است.
نتیجه‌گیری: نتایج نشان می‌دهد که بیشترین اثرگذاری در راستای تحقق مطلوبیت برنامه‌ریزی فیزیکی در شهر بیدستان با تأکید بر شاخص‌های توسعه‌ی پایدار مربوط به مؤلفه‌های یکپارچگی در نظام مدیریت شهری، ارتقاء زیرساخت‌های مناسب در سطوح مختلف شهر درجهت توسعه‌ی متوازن، شناسایی وضعیت جهات توسعه‌ی شهر، تدوین طرح آمایش سرزمین به‌منظور توسعه‌ی هماهنگ سلسله‌مراتب شهری استان و جلوگیری از نقش دلالان در قیمت‌گذاری و تغییر کاربری اراضی مناطق حاشیه‌ای بوده که به ترتیب ضرایب استخراج‌شده از مدل ساختاری برای آنها 852/0، 813/0، 788/0، 762/0 و 734/0 است.