مهندسی جغرافیایی سرزمین

مهندسی جغرافیایی سرزمین

کندوکاوی بر انگاره مفهومی شهر اکولوژیک مبتنی بر نقش انرژی تجدیدپذیر.

نوع مقاله : مقالات مروری

نویسندگان
1 دانشجوی دکتری ، گروه شهرسازی، واحد قزوین، دانشگاه آزاد اسلامی، قزوین، ایران
2 دانشیار گروه شهرسازی ، واحد قزوین، دانشگاه آزاد اسلامی، قزوین، ایران
چکیده
مقدمه : در دهه‌های اخیر این مسئله که بدون داشتن سیاره‌ای سالم، آینده قابل زیستی برای انسان‌ها وجود نخواهد داشت، ذهن بیشتر بشر را به خود مشغول کرده است. شهر و زندگی شهری بدون حاملهای انرژی و زیرساخت تجدیدپذیر بخصوص شبکه های تأمین آب و تاسیسات شبکه و تصفیه خانه های فاضلاب غیرقابل تصور است. شبکه های زیرساختی بیش از هر دستاورد مدرن دیگر دوران صنعت بر شکل شهرها و رابطه انسان مدرن با محیط و طبیعت پیرامونش تأثیر گذارده و موجب احیا و اصلاح شهرهای جهان به سوی بوم شهرهای پایدار و اکولوژیک شده است.

هدف : این پژوهش کاوشی چارچوبی در درک بهتر چگونگی ارتباط انسان ، شهرو محیط طبیعی و انرژی است .

روش شناسی : روش تحقیق از نوع نظری و مبتنی بر بررسی روابط قیاسی(پارادایم تفسیرگرایی) واز روش کیفی تحلیل تم که یک روش معتبر، در استخراج و تحلیل و تصحیح چندباره داده‌ها می باشد بهره گرفته شده است.

قلمرو جغرافیایی: مکان و نمونه مورد مطالعه شهر قزوین می باشد و شاخصه ها و ابعاد مرتبط با شهر اکولوژیک در جامعه وبعد جغرافیایی و حد کالبدی و حوزه نفوذ با ابعاد بوم شهری، مورد بررسی و تحلیل قرار گرفته و نتایج سعی کرده است در تعمیم به جامعه مشابه و گسترش آن آگاهی و یاری رساند.

یافته ها : با 14 نفر از صاحب نظران و خبرگان دانش شهری مصاحبه نیمه ساختاریافته برگزار و مفاهیم مؤثر بر شهر و شهرسازی اکولوژیک از جمله مفهوم شهرسازی اکولوژیک ، باغ شهر، اکوپولیس، شهرسازی منظر ، انسان شناسی اکولوژیک ، کارایی انرژی تجدیدپذیر و بوم شهر مورد بررسی قرار گرفت .

نتیجه گیری : با شناسایی 42 کد اولیه و 6 تم اصلی و 34 تم فرعی ، نتایج حاکی از آن است ، که شهراکولوژیک از مفاهیم اساسی در شهرسازی است و هر زمان که عملکرد این زیست بوم های کوچک بهبود یابد، شهرها اکولوژیک تر و کیفیت زندگی انسانها در پیوند این سیستمها با محیط شهری و منابع انرژی و فرآیندهای محیط ارتقا یافته و نیل به توسعه پایدار هموار می گردد.
کلیدواژه‌ها

موضوعات


  • تاریخ دریافت 03 خرداد 1403
  • تاریخ بازنگری 20 دی 1403
  • تاریخ پذیرش 23 دی 1403
  • تاریخ انتشار 01 اسفند 1404