امروزه فضاهای عمومی و خیابان های شهری به دلیل افزایش‌بی‌رویه‌ی اتومبیل ‌به شدت تحت سلطه زندگی ماشینی درآمده، و موجب بروز مشکلات فراوانی شده است. هسته مرکزی قائم‌شهر به‌دلیل قدمت زیاد و‌ وجود کاربری‌های مختلف روزانه شاهد حجم بالایی ازافراد سواره و پیاده می باشد. این تحقیق به دنبال یافتن مهم ‌ترین مشکلات بخش مرکزی وامکان سنجی ایجاد پیاده راه درهسته مرکزی شهر می‌باشد. جهت پاسخ به دوسؤال‌ پژوهش،‌ داده ‌ها درنرم افزار‌SPSS مورد تحلیل قرارگرفتند. مهم ‌ترین شاخص‌های مورد استفاده در‌‌‌پرسشنامه شامل مبلمان، ایمنی، سرزندگی، جذابیت بصری، انعطاف پذیری و... بوده است. همچنین برای تحلیل دو شاخص اختلاط کاربری و نفوذ پذیری ازسیستم اطلاعات جغرافیایی استفاده شده است. برای رتبه بندی خیابان های چهارگانه با توجه به قابلیت پیاده مداری شدن از روش وایکور بهره گرفته شد. نتایج و یافته ها نشان‌دهنده کمبودپارکینگ‌های عمومی، عدم دسترسی مناسب معلولان حرکتی و فقدان تجهیزات و مبلمان مناسب شهری در بخش مرکزی می‌باشد. هم چنین براساس نتایج به دست آمده ازروش ویکورخیابان بابل و ساری توامان دراولویت اول، خیابان راه آهن دراولویت دوم و خیابان تهران در‌آخرین اولویت قابلیت پیاده مداری قرار دارند. به این ترتیب به نظر می‌رسد با پیاده مدارشدن یکی ازخیابان های بخش مرکزی و حذف سیستم سواره تا حدودی از مشکلات بخش کاسته می‌شود و با توجه به اینکه شهر قائم شهر هنوز نتوانسته هیچ کدام از خیابان های سواره خود را به خیابان پیاده مدار تبدیل کند، این پژوهش می تواند مقدمه ای برای شناسایی گزینه های مناسب جهت ایجاد مسیر های پیاده در بخش مرکزی شهر باشد.