اسدی، شایان؛ خطیبی، سید محمدرضا. (1397). ساماندهی بافتهای مرکزی شهری با بهرهگیری از رویکرد شهرسازی بیوفیلیک با استفاده از روش SWOT نمونه موردی: بافت مرکزی شهر قزوین). کنگره بینالمللی معماری و شهرسازی معاصر پیشرو در کشورهای اسلامی (صص 39-28)، مشهد، ایران.
ایزدی، حسن؛ فرخ شاد، فاطمه؛ حسن شاهی، غزل. (1398). شهر بیوفیلیک، رویکردی نو در دستیابی به شهر سالم و پیوند با طبیعت. چهارمین کنگره بینالمللی توسعه کشاورزی، منابع طبیعی، محیطزیست و گردشگری ایران (صص 68-56)، تبریز، ایران.
پیرنیا، محمد کریم. (1382). سبکشناسی معماری ایرانی. تهران: نشر پژوهنده و نشر معمار.
حاتمی نژاد، حسین؛ ضرغام فرد، مسلم؛ خادمی، امیرحسین؛ میرسیدی، محمد. (1394). سیاستهای فضایی در برنامهریزی شهری. مشهد: پاپلی.
رکنالدین افتخاری، عبدالرضا؛ عارف نیا، خجسته؛ سجاسی قیداری، حمدالله؛ فیروزنیا، قدیر؛ صادقلودیانی، طاهره؛ فتاحی، احدالله. (1389). راهبردهای توسعه آموزش توسعه پایدار در ایران. فصلنامه انجمن جغرافیای ایران، 8 (25)، 66-47.
زیاری، کرامت الله؛ ضرغام فرد، مسلم. (1394). برنامهریزی شهری: با رویکرد بیوفیلیک (شهر طبیعتمحور). تهران: آراد کتاب.
شیبانی، مهدی؛ صادقی، زهرا. (1391). منظر مثمر، توجه به محیطزیست در شهر؛ نقش کشاورزی در شکلگیری منظر شهری. نشریۀ علمی منظر, 4 (21)، 10-15.
فتوحی مهربانی، باقر؛ حاتمی نژاد، حسین. (1397). شهر بیوفیلیک رهیافتی نوین در پایداری زیستمحیطی شهره. اولین همایش رقابتپذیری و آینده تحولات شهری (صص 98-86)، تهران، ایران.
محمودپور، ئه سرین؛ عبدی دانشپور، زهره. (۱۳۹۳). درآمدی بر برنامهریزی فضاهای عمومی شهری. تهران: آذرخش.
مشکینی، ابوالفضل؛ مهد نژاد، حافظ؛ پرهیز، فریاد. (1392). الگوهای فرا نوگرایی در برنامهریزی شهری. تهران: امید انقلاب.
مودت، الیاس؛ ولی پور، میلاد. (1399). بررسی و طراحی شهر بیوفیلیک با الهام از رودخانه شهری نمونه موردی شهر دزفول. جغرافیا و مطالعات محیطی، 9 (34)، 42-23.
Beatley, T. (2017) Biophilic cities and healthy societies. Urban planning, Vol 2, No 4, pp. 1-4.
Beatley, T. (2011) Biophilic cities: integrating nature into urban design and planning. Island Press.
Beatley, T., & Newman, P. (2013) Biophilic cities are sustainable, resilient cities. Sustainability, Vol 5, No 8, pp. 3328–3345.
Bolten, B., & Barbiero, G. (2020). Biophilic Design: How to enhance physical and psychological health and wellbeing in our built environments. Visions for Sustainability, 13, 11-16.
Chang, Po- ju. & Bae, So young. (2017) Positive emotional effects of leisure in green spaces in alleviating work–family spillover in working mothers, International Journal of
Environmental Research and Public Health ,Vol.14, No.7, pp. 1-10
Brilhante, O., & Klaas, J. (2018). Green city concept and a method to measure green city performance over time applied to fifty cities globally: Influence of GDP, population size and energy efficiency. Sustainability, 10(6), 2031.
Cabanek, A., & Newman, P. (2017). Biophilic urban regeneration: can biophilics be a land value capture mechanism? WIT Transactions on Ecology and the Environment. Sustainable Development and Planning; Brebbia, CA, Zubir, SS, Hassan, AS, Eds, 65-78.
De Leeuw, E. (2009). Evidence for Healthy Cities: reflections on practice, method and theory. Health promotion international, 24(suppl_1), i19-i36.
Ede, J., & Morley, A. (2020). Review of transport for London’s ‘Healthy Streets Approach’and its potential contribution to biophilic cities. Cities & Health, 1-8.
Ignatieva, M., Golosova, E., Melnichuk, I., & Smertin, V. (2018). Development of biophilic cities in Russia: from ideal scientific town and Ecopolis to the green strategy of the modern megapolis. In 55th IFLA World Congress 2018, 79-89.
Fromm, E., 1964, The beart of man, its genius for good and evil, New York, NY: Harper & Row
Frumkin MD, Howard. (2001) Beyond toxicity: human health and the natural environment, Am J Prev Med, Vol. 20, No.3, pp.234 – 240.
Keller, Stephen. & Heerwagen, Judith. & Mador, Martin. (2008) Biophilic Design: the Theory, Science, and Practice of Bringing Buildings to Life, Hoboken, NJ: John Wiley
Kellert, S., & Calabrese, E. (2015). The practice of biophilic design. London: Terrapin Bright LLC.
Lehmann, S. (2006). Towards a sustainable city center: Integrating ecologically sustainable developmnt (ESD) principles into urban renewal. Journal of green building, 1(3), 83-104.
Lehmann, S. (2010). The principles of green urbanism: Transforming the city for sustainability (pp. 1-15). London: Earthscan.
Manzo, L. C. (2003) Beyond house and haven: Toward a revisioning of emotional relationships with places. Journal of environmental psychology, 23(1), 47-61.
Newman, P., & Jennings, I. (2012). Cities as sustainable ecosystems: principles and practices. Island Press.
Newman, Peter. & Söderlund, Jana. (2017) Improving Mental Health in Prisons Through Biophilic Design, The Prison Journal, Vol.97, No.6, pp.750-772.
Pedersen Zari, M. (2019). Understanding and designing nature experiences in cities: a framework for biophilic urbanism. Cities & Health, 1-12.
Schantz, P., & Stigell, E. (2008). Are Green Elements Principal Pull Factors for Physical Activity. Swedish School for Sport and Health Sciences: Stockholm, Sweden.
Weinstein, N., Przybylski, A. K., & Ryan, R. M. (2009). Can nature make us more caring? Effects of immersion in nature on intrinsic aspirations and generosity. Personality and social psychology bulletin, 35(10), 1315-1329.
Xue, Fei. & Gou, Zhonghua. & Stephen, Siu Yu Lau. (2016) Human Factors in Green Office Building Design: The Impact of Workplace Green Features on Health Perceptions in High-Rise High-Density Asian Cities, Sustainability, Vol.8, No.10, pp.1-16.
