مهندسی جغرافیایی سرزمین

مهندسی جغرافیایی سرزمین

تحلیل عملکرد مدیریت شهری همدان مبتنی بر شاخص‌های حکمروایی مطلوب شهری با تأکید بر نظر شهروندان

نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسندگان
1 گروه شهرسازی، واحد قزوین، دانشگاه آزاد اسلامی، قزوین، ایران
2 دانشیار گروه کسب و کار جدید، دانشکده کارآفرینی، دانشگاه تهران،تهران، ایران
3 استاد گروه شهرسازی،دانشکده شهرسازی، دانشگاه تهران، تهران، ایران
چکیده
مقدمه:  امروز رویکرد حکمرانی خوب شهری توانسته است نقش خود را در بهبود مدیریت شهری معاصر به خوبی نشان دهد.
هدف:  هدف این پژوهش تحلیل عملکرد مدیریت شهری همدان، بر مبنای شاخص­های حکمروایی مطلوب شهری و اولویت­بندی شاخص­های مؤثر بر حکمروایی مطلوب شهری با توجه به نظرات شهروندان است.
روش شناسی: این پژوهش بر حسب هدف، کاربردی و از لحاظ ماهیت و روش، توصیفی-تحلیلی است و اطلاعات لازم از طریق منابع کتابخانه­ای و پیمایشی با استفاده از ابزار پرسشنامه به دست آمده است. جامعه آماری پژوهش شهروندان شهر همدان بوده و حجم نمونه بر اساس فرمول کوکران 384 نفر برآورد شده است. برای تجزیه و تحلیل داده­ها، از آزمون خی دو نیکویی برازش و آزمون فریدمن استفاده گردیده است.
قلمرو جغرافیایی پژوهش:  محدوده پژوهش در این مطالعه شهر همدان می­باشد.
یافته­ها و بحث:  نتایج به دست آمده نشان می­دهد سطح حکمروایی خوب شهری در همدان حدود 4/46% است و میانگین کل شاخص­های حکمروایی خوب شهری با مقدار 32/2 کمتر از حد متوسط 3 است. بنابراین مدیریت شهری همدان نسبت به هیچ یک از شاخص­های حکمروایی مطلوب شهری در وضعیت مطلوب قرار ندارد.
نتیجه­گیری:  نتایج مربوط به اولویت­بندی شاخص­ها، نشان داد که شاخص­های قانونمندی، مسئولیت­پذیری و شفافیت بیشترین تأثیرگذاری را در سطح حکمروایی مطلوب شهری همدان دارند. در نهایت نیز با توجه به یافته­های تحقیق، پیشنهادهایی برای بهبود عملکرد مدیریت شهری در راستای حکمروایی مطلوب شهری و اجرای این رهیافت ارائه شده است.
کلیدواژه‌ها

موضوعات


ابدالی، ا. ذبیحی،ح. ماجدی،ح. (1398). تبیین چارچوب مفهومی حکمروایی خوب شهری مبتنی بر مدیریت یکپارچه شهری(نمونه موردی: کلان­شهر تهران)، فصلنامه علمی_پژوهشی نگرش­های نو در جغرافیایی انسانی، 12(1)، 293-309
اطلس نقشه و اطلاعات مکانی استان همدان (1397)، سازمان نقشه­برداری کشور، 3-5
برک­پور، ناصر (1385). حکمروایی شهری و نظام ادارة شهرها در ایران، همایش برنامه­ریزی و مدیریت شهری، تهران
بوچانی، محمدحسین، صرافی، مظفر، توکلی­نیا، جمیله، دشتی، علی (1398). تحلیل استراتژیک ساختار مدیریت شهری تهران با رویکرد حکمروایی شایسته شهری، فصلنامه مدیریت شهری، شماره55، صص 7-26
تقوایی، علی اکبرو تاجدار، رسول (1388). درآمدی بر حکمروایی خوب شهری در رویکردی تحلیلی، فصلنامه مدیریت شهری، سازمان شهرداری­ها و دهیاری­ها، شماره23، صص 58-45
حسینی، سیدهادی (1395). تحلیل شاخص­های حکمروایی خوب شهری با تأکید بر نظرات شهروندان و  مدیران، مطالعه موردی: شهر تربت حیدریه، فصلنامة مطالعات شهری، شمارة 20، صفحات 52-43
رحیمیون، علی­اصغر، (1395). درجستجوی هویت شهری همدان، انتشارات مرکز تحقیقات راه، مسکن و شهرسازی، سازمان مسکن و شهرسازی استان همدان، همدان
شریف­زادگان،محمدحسین و فتحی، حمید و ملک­پور اصل، بهزاد (1394). حکمروایی خوب نهادسازی برای توسعه آموزه­هایی از سطح ملی تا شهری و تجربه­ای از ایران، مرکز مطالعات و برنامه­ریزی شهر تهران، شهرداری تهران
مرتضوی، مهدی (1392). مدیریت محلی و حکمروایی شهری: با نگاهی به ساختار مدیریت شهری ژاپن، کره­ی جنوبی، ترکیه و فرانسه، مرکز مطالعات و برنامه­ریزی شهر تهران، شهرداری تهران
مقیمی، محمد(1382). اداره امور حکومت­های محلی، انتشارات سمت، تهران.
موحد، ع. کمان­وردی،م. ساسان­پور، ف. قاسمی کفرودی،س. (1393). فصلنامه مطالعات برنامه­ریزی شهری، 2(7)، 147-176
عیوضلو، داود و رضویان، محمدتقی (1397). ارزیابی وضعیت مدیریت شهری کلانشهرها مبتنی بر شاخص­های حکمروایی مطلوب شهری، مورد مطالعه : کلانشهر تهران، مجله جغرافیا و توسعه شمارة52 ، صفحات 192-175
Aijaz, R. (2009). Capacity building of municipal functionaries for good governance in Uttarakhand, India, Habitat International, 34 (2010), 386-391.
Burris, S., Hancock, T., Lin, V. & Herzog, A. (2007): Emerging Strategies for Healthy Urban Governance, Journal of Urban Health: Bulletin of the New York Academy of Medicine, 84, 1,154-163.
Dekker, K. and Van Kempen, R. (2004). Urban governance within the Big Cities Policy: ideals and practice in The Hague, the Netherlands. In: Cities, 21 (2), p. 109-117. Copyright © Elsevier Science, Ltd.
Edelenbos, J., & Meerkerk, I.V. (2017). Finding common ground in urban governance networks: what are its facilitating factors? Journal of Environmental Planning and Management. 61(12). 2094-2110.
Elahi, K. Q. I. (2009). UNDP on good governance. International Journal of Social Economics.‏
Lupala, John Modestus. (2015). Urban Governance in the Changing Economic and Political Landscapes: A Comparative Analysis of Major Urban Centers of Tanzania, Current Urban Studies.
McCall, M.K., & Dunn, C.E.  (2012). Geo-information tools for participatory spatial planning: Fulfilling the criteria for ‘Good’Governance? Geoforum. 43(1): 81-94
Minogue, M., Polidano, C., & Hulme, D. (1999). Beyond the new Public Management: Changing Ideas and Practices in Governance (New Horizons in Public Policy series), Cheltenham, Edward Elgar Pub.
Muñoz, P., & Cohen, B. (2016). The making of the urban entrepreneur. California Management Review, 59(1), 71-91.‏
Newman, P, & Verpraet, G. (1999). The impacts of partnership on urban governance: Conclusions from recent European research. Regional Studies, 33(5), 487-491
Kennedy, S. (2006). Designing good urban governance indicators: The importance of citizen participation and its evaluation in Greater Vancouver, Cities. 23(3). 196-204.
Kempe Ronald Hope, Sr. (2009). Capacity development for good governance in developing societies: Lessons from the filed,Journal Article,Development in Practictic, 19(1).79-86
Kioe sheng, Y. (2010). Good Urban Governance in Southeast Asia.Environment and Urbanization ASIA. 1(2). 131-147
Raco, Mike (1999). Reasearching the new urban governance: an examination of closure, access and complexities of institutional research, Area. 31(3).271-279.
Rakodi, C. (2003). Politics and performance: the implications of emerging governance arrangements for urban management approaches and information systems, Habitat International. 27(4), 523–547.
Stephens, C., & Satterthwaite, D. (2008). Urban health in developing countries, Environmental Impact Assessment, Review, 20 PP: 299- 310.
‏Uddin, M. J., & Joya, L. A. (2007). Development through good governance: Lessons for developing countries. Asian Affairs29(3), 1-28.‏
United Nations Development Programm (UNDP) (2007). Governance Indicators: A User`s Guide, New York: Oxford University Press.
Uzun, C.N. (2007): Globalization and urban governance in Istanbul, ORIGINAL PAPER,ORIGINAL PAPER, 127-138
Van Marissing, E., Bolt, G., & Van Kempen, R. (2006). Urban governance and social cohesion: Effects of urban restructuring policies in two Dutch cities. Cities, 23(4), 279-290.

  • تاریخ دریافت 08 اردیبهشت 1400
  • تاریخ بازنگری 01 آبان 1400
  • تاریخ پذیرش 20 دی 1400
  • تاریخ انتشار 01 دی 1401