تحلیل زیست پذیری اقتصادی سکونتگاههای روستایی شهرستان صومعه سرا

نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 دانشجوی دکتری جغرافیا و برنامه ریزی روستایی، واحدآستارا، دانشگاه آزاد اسلامی،آستارا، ایران

2 استادیارگروه جغرافیا، واحد دانشگاه آزاد آستارا، دانشگاه آزاد اسلامی،آستارا، ایران

3 استادیارگروه جغرافیا، واحدآستارا،دانشگاه آزاد اسلامی،آستارا،ایران

چکیده

مفهوم زیست پذیری از جمله مفاهیم نوین و نوظهور در ادبیات جغرافیا و برنامه ریزی روستایی است که بر قابلیت مکان تمرکز دارد. درحال حاضر شرایط نامناسب زندگی درسکونتگاههای روستایی کشور ما موجب شده تا روستاهها با چالش های بسیاری در زمینه های اقتصادی، اجتماعی و زیست محیطی مواجه شوند. به تبع این شرایط توجه به زیست پذیری سکونتگاههای روستایی ضروری است. جامعه آماری این پژوهش روستاهای شهرستان صومعه سرا است. پژوهش حاضر با هدف تحلیل زیست پذیری اقتصادی، سکونتگاههای روستایی شهرستان صومعه سرا را با روش توصیفی- تحلیلی مورد بررسی قرار داده است. برای دستیابی به این هدف، با بهره گیری از منابع کتابخانه ای و مطالعات میدانی مبتنی بر توزیع پرسش‌نامه و مصاحبه با 377 نفر از سرپرستان خانوارهای ساکن در روستاهای نمونه(20 روستای منتخب به روش نمونه گیری طبقه ای و به طور تصادفی ساده) بهره گرفته شده است. برای ارزیابی زیست پذیری اقتصادی، پنج مولفه اشتغال و درآمد، هزینه های خانوار، وضعیت کشاورزی، ارزش زمین و مسکن، وضعیت گردشگری شناسایی شد. در این پژوهش از تحلیل های آزمون T تک نمونه ای، رگرسیون چندگانه و تحلیل مسیر در نرم افزارSPSS استفاده شده است.نتایج به دست آمده نشان داد میزان زیست پذیری اقتصادی از میانگین مورد انتظار کمتراست. همچنین میزان زیست پذیری تحت تأثیر مستقیم شاخص اشتغال و درآمد (به میزان 422/0) و شاخص گردشگری (به میزان 269/0) می‌باشد.

کلیدواژه‌ها