حبیبی، اهون، خوش نمای بهرامی، آرمین، دهقانی، صهیب و ایرجی، حمیدرضا. (1394). ارائه الگوها و راهکارهای بلندمرتبهسازی مطابق با معماری سبز. اولین همایش بین المللی و چهارمین همایش ملی عمران شهری، سنندج، دانشگاه آزاد اسلامی واحد سنندج.
حسینزادهدلیر، کریم، جواد حیدری، محمد. (1390). تحلیلی بر بلندمرتبه سازی و معایب آن در ایران. رشد آموزش جغرافیا، (25)4
زمانی، اکبر. (1379). پژوهشی در روند حاشیهنشینی در ایران نمونه موردی تبریز. پایان نامه کارشناسیارشد دانشگاه تبریز.
زیستا، مهندسین مشاور. (1383). مطالعات طرح تفصیلی یکپارچه شهر تبریز.
شاکری، اقبال و صمدی واقفی، امید. (1385). بلندمرتبهسازی پاسخی برای کاهش مناطق متراکم و فرسوده شهری.
شیعه، اسماعیل. (1384). با شهر و منطقه در ایران. انتشارات: دانشگاه علم و صنعت ایران، تهران.
عزیزی، محمد مهدی، متوسلی، محمد مهدی. (1391). ارزیابی ساختمانهای بلند مرتبه مسکونی از لحاظ تاثیر بر سیما و منظر شهری، نمونه موردی: بافتهای جدید شهر مشهد. مدیریت شهری، شماره 91.
گلابچی، محمود. (1380). معیارهایی برای طراحی و ساخت بناهای بلند. مجله هنرهای زیبا، (9)، 52-62..
فرامرزی، مهسا، خضرلو، آرام. (1397). تاثیر بلند مرتبه سازی در توسعه پایدار شهری (مطالعه موردی: کلان شهر تبریز). کنفرانس عمران، معماری و شهرسازی کشورهای جهان اسلام، ایران – تبریز، 1-14.
موسوی قیداری، سید مجتبی. (1393). اصول طراحی فضاهای عمومی ساختمانهای بلندمرتبه مسکونی با رویکرد سرمایه اجتماعی. پایان نامه کارشناسی ارشد معماری،دانشگاه تربیت دبیر شهید رجایی، تهران، ایران.
وارثی، حمیدرضا، کریمی، لیلا. (1396). تحلیل جغرافیایی ساختمانهای بلندمرتبه مطالعه موردی: مناطق جنوب رودخانه زاینده رود در شهر اصفهان. مجله آمایش جغرافیایی فضا، فصلنامه علمی- پژوهشی دانشگاه گلستان، (24)7، 1-14.
Lotfabadi, P. (2014). High rise buildings and environmental factors. Renewable and Sustainable Energy Reviews, 38, 285-295.
Yigitcanlar, T., & Teriman, S. (2015). Rethinking sustainable urban development: towards an integrated planning and development process. International Journal of Environmental Science and Technology, 12(1), 341-352.
