تحلیل و بررسی تاثیر ایجاد اقامتگاه های بوم گردی ایران در توسعه نواحی روستایی در راستای توسعه پایدار منطقه ای

نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 استادیار رشته مدیریت کارآفرینی دانشگاه پیام نور

2 استاد گروه جغرافیای انسانی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد مرودشت، مرودشت، ایران.

چکیده

اقامتگاه‏های بوم گردی چند سالی است در روستاهای اطراف شهرهای بزرگ و دارای آثار تاریخی و طبیعی شکل گرفتند و سازمان‏های متولی از آن‏ها حمایت می‏کنند. از طرفی مشکلات شهرنشینی و فطرت طبیعت دوست آدمی، عاملی است تا اسباب توسعة روستایی از طریق گردشگری و خدمات آن را فراهم آورد. این پژوهش کاربردی با هدف ایجاد اقامتگاه‏های بوم‏گردی و نقش آن بر توسعة سکونتگاه‏های روستایی در راستای توسعه پایدار منطقه‏ای، با بهره‏گیری از اطلاعات، توصیفی–پیمایشی و از طریق مصاحبه با کارشناسان اقدام به شناسایی مولفه‏ها و معیارهای موثر نموده و سپس عوامل شناسایی شده در غالب پرسشنامه دلفی فازی در اختیار نمونه آماری که 384 نفر از ساکنان نواحی روستایی چهاراستان، استان مازندران(شمالی)، استان فارس(جنوبی)، ایلام(غربی) و خراسان جنوبی(شرقی) می‏باشند، بصورت تصادفی توزیع گردید و داده‏ها با استفاده از نرم‏افزارspss در قالب روش تحلیل‏عاملی تجزیه و تحلیل شد. نتایج پژوهش از تقلیل37متغیر، بیان کننده 8 عامل استخراج شده بود که90/79درصد نشان از رضایت‏بخش بودن تحلیل‏عاملی و متغیرهای بررسی شده دارد، براین‏اساس عامل اشتغال‏زایی19/72درصد اثرگذاری اقامتگاه‏های بوم‏گردی را تبیین می‏کند که شامل ایجاد اشتغال مستقیم و غیرمستقیم، گسترش فرصت‏های شغلی برای زنان و ایجاد فرصت‏های شغلی جدید می‏باشد؛ عامل افزایش تولید و درآمد با واریانس32/17و عامل تقویت هویت محلی با واریانس96/13، بیشترین درصد و عوامل کالبدی–معماری با واریانس9/3 و اجتماعی–فرهنگی با واریانس38/1کمترین درصد اثرگذاری اقامتگاه‏های بوم گردی را بر توسعه نواحی روستایی مناطق مورد مطالعه را تبیین می‏کنند، همچنین آزمونTتک نمونه‏ای، عامل چهارم(رونق بخش خدمات) با آماره 64/8و عامل اول(اشتغال‏زایی) با آماره51/7بیشترین نقش را در این زمینه داشته‏اند.

کلیدواژه‌ها

موضوعات