بررسی‌های انجام‌گرفته نشان می‌دهد که مشارکت اجتماعی پیش‌شرط توسعه بوده و بدون مشارکت، بهره‌برداران توسعه با مشکلات متعدد روبرو خواهند شد. همچنین اهمیت و ضرورت مشارکت اجتماعی امروزه به حدی می‌باشد که اصولا به عقیده صاحب‌نظران توسعه بدون جلب مشارکت ذینفعان یا صورت نخواهد گرفت و یا پایدار نخواهد بود. بنابرابن با توجه به اهمیت و ضرورت مشارکت، بخصوص اهمیت مشارکت اجتماعی روستائیان در طرح‌های عمرانی، پژوهش حاضر با هدف ارزیابی و الویت‌بندی مهم‌ترین موانع مشارکت اجتماعی روستائیان در فعالیت‌های عمرانی روستایی در دهستان بناجوی شمالی شهرستان بناب می‌باشد، روش تحقیق توصیفی ـ تحلیلی بکارگرفته شده در این پژوهش از نوع کاربردی می باشد و اطلاعات مورد نیاز از طریق پرسشنامه و با اخذ نظرات روستائیان و کارشناسان ادارت مسئول در توسعه و عمران روستایی به‌دست آمده است، سپس از روی نتایج به دست آمده و با استفاده از مدل‌AHP گروهی اقدام به ارزیابی و الویت‌بندی مهم‌ترین موانع مؤثر در عدم مشارکت اجتماعی روستائیان در محدوده مورد مطالعه نموده، که نتایج حاصل از پژوهش نشان می‌دهد که از بین عوامل مختلف مؤثر در عدم مشارکت اجتماعی روستائیان در طرح‌های عمرانی، به ترتیب عامل اجتماعی (058/0)، آموزشی- ترویجی(028/0)، نهادهای روستایی (019/0)، نهادهای دولتی (016/0)، اقتصادی (015/0) و در نهایت عامل حقوقی- قانونی (011/0) به ترتیب در رتبه‌های یک تا شش قرار دارند. در نهایت با توجه به نتایج به دست آمده از مرحله قبل و با استفاده از مدل SWOT و با تأکید بیشتر بر عوامل اجتماعی، استراتژی‌ها رفع این موانع و راهکارهای پیاده‌سازی این استراتژی‌ها تدوین شده است.